Ten wpis jest częścią całej serii wpisów dotyczących polskich seryjnych zabójców. W tej chwili na naszej liście jest ich około 30, więc prawdopodobnie podzielimy listę na trzy odcinki.

Polscy seryjni zabójcy – lista

Lista ułożona jest względem daty urodzenia mordercy od urodzonego najdawniej. Pod każdym zabójcą podam link do Wikipedii, dla wszystkich, którzy będą chcieli zacząć swoje poszukiwania właśnie tutaj. W przyszłości pojawią się bardziej obszerne artykuły dotyczące poszczególnych zabójców.

Seweryn Kłosowski (George Chapman) – okręgowy truciciel

Urodzony 1865.12.14 w Nagórnej

Seweryn Kłosowski już jako dorosły mężczyzna przeprowadził się do Anglii, gdzie rozpoczął nowe życie pod imieniem i nazwiskiem George Chapman. Związywał się tam kolejno z co najmniej czterema kobietami, a najprawdopodobniej trzy z nich zamordował (Mary Spink — śmierć: 1897.12.25; Bessie Taylor — 1901.02.13; Maud Marsh — 1902.10.22) podając im winian antymonu potasu. Ta substancja służyła między innymi do objawowego leczenia zatrucia alkoholowego, jednak przy (nie)odpowiednim zastosowaniu, zawarty w niej antymon powodował zatrucie podobne do zatrucia arszenikiem. Wiki


Z relacji świadków wiemy, że znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoimi partnerkami, a te często widywane były ze śladami pobić. Co ciekawe, z pierwszą z nich założył zakład „golibrody muzycznego”. W trakcie kiedy on zajmował się goleniem klientów, Mary grała na pianinie. Kiedy czasy świetności tego zakładu się skończyły, zaczęli prowadzić pub. To tam Mary została śmiertelnie otruta.

Do pomocy w prowadzeniu pubu zatrudnił Bessie, która wkrótce (skracając historię) podzieliła losy Mary. Ten sam los następnie spotkał Maud. Dziwny „zbieg okoliczności” sprawił, że po interwencji rodziny Maud sprawą zainteresowali się śledczy, którym po autopsji udało się udowodnić śmiertelne otrucie Maud.

Następnie ekshumowano ciała dwóch poprzednich partnerek Kłosowskiego, potwierdzając, że i te zostały otrute w ten sam sposób. Mimo wszystko Seweryn Kłosowski został skazany jedynie za zabójstwo Maud Marsh i wymierzono mu karę śmierci przez powieszenie, którą wykonano 7 kwietnia 1903.

Seweryn Kłosowski był też chwilowo podejrzany o zbrodnie popełnione przez Kubę Rozpruwacza, jednak śledczy George Godley stwierdził, że Kłosowski nie pasuje do profilu Kuby Rozpruwacza i nie podjął dalszego śledztwa w tym zakresie. Wikipedia Kuba Rozpruwacz

Seweryn Kłosowski został stracony przez powieszenie 1903.04.07 w więzieniu Wandsworth w Anglii.

Wikipedia [EN], Wikipedia [PL]


Otylia”Tillie” Klimek

Urodzona w 1876 r. w Królestwie Pruskim

Kiedy miała niespełna rok, jej rodzina wraz z nią wyemigrowała do USA. W 1895 r. wyszła za mąż, a w 1914 r. jej mąż zmarł po krótkiej chorobie. Wyszła drugi raz za mąż, ale i ten mąż zmarł. Podobnie jak jej kolejny partner, a następnie kolejny mąż. Tillie w tym czasie zaczęła z niezwykłą dokładnością „przepowiadać przyszłość” i opowiadać o tym, jak niewiele czasu zostało jej partnerom. Do łóżka z chorymi przychodziła w swoim kapeluszu żałobnym (który przy okazji założyła też na swój proces), a w jednym przypadku kupiła nawet wcześniej trumnę dla swojego lubego, bo akurat była na wyprzedaży.

Wszyscy jej partnerzy zginęli w latach 1914-1921. Powodem było otrucie arszenikiem.

Tillie została skazana na karę dożywocia. Zmarła 20 listopada 1936 roku w zakładzie karnym w Illinois.

Do dziś nie wiadomo, za ile zabójstw jest tak naprawdę odpowiedzialna. Źródła wahają się od 5 do 19 ofiar.

Wikipedia, Wikipedia EN (bardziej wiarygodne źródło)


Ferdynand Grüning – Wampir z Łodzi

Urodzony 1885.08.06 w Łodzi

Ferdynand już w młodości wykazywał agresję w stosunku do członków swojej rodziny i rówieśników. Miał też niezwykle wysoki popęd seksualny. Był opisywany jako „zboczony”, przez co wyrzucono go z rosyjskiego wojska. To pogłębiło jego problem, lecz mimo wszystko niedługo później się ożenił. Niestety ich córka niedługo po urodzeniu zmarła, a Ferdynand tkwił w alkoholizmie.

W końcu postanowił porzucić żonę i zostać wędrownym blacharzem. Właśnie tutaj zaczęła się historia jego zbrodni. Jako osoba przemieszczająca się między miejscowościami i nikomu na miejscu nieznana, nie musiał tak bardzo hamować się ze swoimi żądzami.

Jego ofiarami były dzieci.

W 1926 r. zamordował i zgwałcił 7-letnią dziewczynkę z Turku. Został za to skazany na dożywocie, jednak amnestia z 1932 roku spowodowała, że wyrok skrócono do 12 lat, a w 1934 r wyszedł na przepustkę zdrowotną.

W trakcie czasowego zwolnienia, 30 maja 1934 r. w Zgierzu jego ofiarą padł 11-letni chłopiec. Ferdynand zwabił go, obiecując mu cukierki w zamian za odprowadzenie do tramwaju. 6 tygodni później jego zwłoki w Piaskowicach Pieńkach znalazł rolnik. Obok chłopca leżała czapka z napisem „Józef Chodobiński, kl. IV”. Morderca terminowo wrócił z przepustki do więzienia i nie wzbudził podejrzeń.

W 1938 r. zakończył odbywanie kary. 8 lipca tego samego roku w Piotrkowie Trybunalskim dopuścił się gwałtu i próby morderstwa na 8-latce. Dziewczynka początkowo nie wyjawiła nikomu, co jej się stało, zatajając prawdziwe wydarzenia. Opowiedziała o wszystkim, dopiero kiedy usłyszała o kolejnym morderstwie dokonanym przez blacharza.

17 października Ferdynand wykorzystał gościnę sołtysa w Kościuszkowie koło Kutna, który skierował go na nocleg w domu jednego mieszkańców. Zanim jednak wyszedł, do domu sołtysa zawitały dwie 9-latki. Jedna z nich zgodziła się zaprowadzić go do domu, żeby mógł naprawić u nich garnki. Ferdynand pojawił się z powrotem o 19:00, kiedy to przyszedł na umówiony nocleg. Jego gospodarz widział, że jest cały we krwi, ale uznał, że może się po prostu skaleczył. Późniejszym wieczorem ojciec dziewczynki wyruszył na poszukiwania. Do Ferdynanda dotarli około 22:00, a ten niewzruszony skwitował, że nie jest opiekunem cudzych dzieci, a niedługo później wyjął swoje nożyce do blachy i ocierał z nich krew. Nie mogło to przejść niezauważone. Policjant, który w tym czasie zdążył dotrzeć do domu, zabrał mordercę na posterunek.

Ferdynand Grüning przyznał się do winy i wskazał miejsce zakopania zwłok na pobliskim polu. Kiedy mieszkańcy dotarli na miejsce, zauważyli, że z ziemi wystawała ręka dziewczynki. Jej ciało zostało okaleczone, a niektóre odcięte części znaleziono w stodole, w której nocował Ferdynand.

Za wszystkie dokonane zbrodnie Ferdynand Grüning w 1939 r. został skazany na potrójną karę śmierci. Ostatni znany nam ślad po Grüningu to jego obecność w więzieniu 16 sierpnia 1939 r. Po tym, jak 1 września rozpoczęła się wojna, ślad się urywa i dziś nie wiemy, czy egzekucja rzeczywiście została wykonana. Wikipedia


Władysław Mazurkiewicz – elegancki morderca

Urodzony 1911.06.27 w Krakowie [źródło]

Elegancki morderca zapracował na swój przydomek swoim nienagannym ubiorem i uczesaniem w trakcie rozpraw sądowych w 1956 r., a te były bardzo głośne. Mazurkiewicz jeszcze w trakcie wojny wszedł w kontakty z Gestapo i dzięki specjalnej przepustce mógł swobodnie poruszać się po kraju i wyjeżdżać za granicę. Na miejscu zbierał informacje na temat kosztowności ukrytych przez Żydów przed zesłaniem do obozów, a następnie wyjeżdżał w poszukiwaniu tych bogactw.

Próbował również zdobywać pieniądze podstępem i namawiając majętne osoby na fikcyjne interesy, takie jak zakup dolarów w złocie, zwabiał ich w wyludnione rejony w celu dopięcia fikcyjnej transakcji, a następnie mordował i grabił. Morderstw początkowo (od 1941 r.) dokonywał, otruwając swoje ofiary cyjankiem, jednak to nie zawsze się udawało i w 1943 r. jedna z ofiar zdołała przeżyć otrucie i uciec.

16 marca 1943 chciał zamordować Tadeusza Bommera, obiecując mu wcześniej pomoc w zakupie 200 dolarów w złocie. Transakcja była oczywiście fikcyjna – Mazurkiewiczowi chodziło o kradzież pieniędzy i pozbycie się Bommera, którego poczęstował zatrutą cyjankiem kanapką. Bommer jednak cudem przeżył.

Kolejnym razem Mazurkiewicz był już konkretniejszy. Tym razem obiecał Wiktorowi Zarzeckiemu zakup 1200 dolarów. Kiedy odszedł od niego, by wymienić walutę, pozostawił mu termos z herbatą, wódką i trucizną. Pozbawionego przytomności i prawdopodobnie martwego Zarzeckiego złożył do łodzi i zatopił jego ciało na środku Wisły.

Od 1945 r. Mazurkiewicz mordował swoje ofiary strzałem w głowę. Ostatni, niedoszły na szczęście „kontrahent” Mazurkiewicza na kilka dni po spotkaniu z nim zgłosił się do szpitala z bólem głowy. W trakcie badania okazało się, że w czaszce tkwi pocisk. Dopiero zgłoszenie tego przypadku zapoczątkowało śledztwo pod kątem Mazurkiewicza.

Eleganckiemu zabójcy udowodniono łącznie 6 zabójstw oraz co najmniej dwa usiłowania zabójstwa.

Został skazany na karę śmierci przez powieszenie, którą wykonano 29 stycznia 1957 r.

Wikipedia, Trybuna Robotnicza 187, inne publikacje


Tadeusz Ensztajn – Wampir spod Łowicza

Urodzony w 1913 r. w Płocku

Tadeusz Ensztajn był tzw. bękartem i został poczęty w wyniku gwałtu radzieckiego żołnierza na jego matce. Ta po kilku latach oddała go do sierocińca. Tadeusz uciekł jednak z ośrodka i rozpoczął życie tułacza, przemieszczając się po Polsce. W końcu w 1933 r. trafił do Łowicza (a później Włocławka), gdzie dokonał aż 7 zbrodni. Jego ofiarami były wyłącznie kobiety – bił je, gwałcił, mordował, uderzając tępymi narzędziami lub kamieniami w głowy, jednocześnie masakrując ich twarze, a następnie oddalał się i tułał się w koło po mieście, zacierając ślady.

Wpadł dopiero po tym, jak opowiedział o swoich zbrodniach dwóm nastolatkom. Te poinformowały policję i dzięki temu udało się go zatrzymać. Początkowo przyznał się do wszystkich zbrodni, ale z czasem zaczął zaprzeczać.

Sąd uznał, że jest winny, jednak okolicznością łagodzącą miało być to, że w jego życiu nie zadbano o pielęgnowanie pojęcia moralności. Inaczej mówiąc: że nie miał wpływu na to, że został ruskim bękartem. W 1934 r. skazano go na 15 lat pozbawienia wolności. Przez rozpoczętą 5 lat później II Wojnę Światową jego dalsze losy nie są dziś znane. Inne publikacje, Wikipedia


Władysław Baczyński

Urodzony w 1918 r. – miejsce nieznane.

Baczyński nie był mordercą działającym pod wpływem chwilowego impulsu. Jego zabójstwa wyglądały jak skrzętnie zaplanowane egzekucje za konkretnych osobach z jednoczesnym zachowaniem jak największej staranności o pozostanie niewykrytym. W latach 1946-1957 zdołał zabić 4 osoby, w tym 3 mężczyzn i 1 kobietę. Wszystkie z tych osób łączyła jedna rzecz: pracowali razem z zabójcą i mieli kierownicze stanowiska.

Sam Baczyński w trakcie procesu przyznał, że mordował ich, ponieważ nienawidził ludzi, którzy wykorzystywali swoją pozycję w pracy do krzywdzenia innych osób.

Zamordował 1 osobę w Bytomiu i 3 we Wrocławiu.

Skutecznie oskarżono go o 4 zabójstwa i 2 usiłowania zabójstw. W 1959 r. został skazany na karę śmierci, którą wykonano w 17 maja 1960 r.

Wikipedia, Onet


Tadeusz Ołdak – Wampir z Warszawy

Urodzony: 10.04.1951

Tadeusz Ołdak był notorycznym alkoholikiem o niezaspokojonych potrzebach seksualnych, który wychował się w jednopokojowym mieszkaniu z przemocowym ojcem, który pił, bił i gwałcił matkę Tadeusza na jego oczach.

Wampir z Warszawy miał problem w nawiązywaniu relacji z kobietami. Korzystał z usług prostytutek, udało mu się związać z o wiele starszą kobietą, przez którą nabawił się chorób wenerycznych. W końcu sprzedał jej mieszkanie, a pieniądze z transakcji przeznaczył na alkohol i wizyty w „domach schadzek”.

Działał pod wpływem alkoholu. Pierwszą ofiarę zgwałcił i zamordował w niedalekiej okolicy swojego domu. Kiedy wrócił do mieszkania, jego żona spytała, czy nie widział swojej matki, która miała tego wieczoru przyjść do domu. Zaczął wtedy płakać, ponieważ wystraszył się, że to jego matka własna matka mogła być ofiarą jego gwałtu i mordu tego wieczora. W rzeczywistości zabił Walerię, 40-letnią wdowę i matkę dwójki niepełnoletnich dzieci.

Miesiąc później zgwałcił i zabił kolejną kobietę. Dwukrotnie też usiłował zabić zgwałcone wcześniej kobiety, jednak tym udało się uciec, dzięki czemu mogły przekazać bardzo dużo informacji śledczym. Dowiedzieli się oni między innymi wielu detali, o których Ołdak opowiadał swoim ofiarom między kolejnymi gwałtami czy próbami uduszenia. Charakterystyczne dla Ołdaka było też to, że u lewej dłoni nie miał dwóch palców. Pomimo tego, że w powojennej Warszawie osób bez dwóch palców u dłoni było o wiele więcej niż dzisiaj, ten fakt bardzo ułatwił poszukiwania.

31 stycznia 1951 r. został skazany na śmierć. Wyrok wykonano 10 kwietnia 1951 r.

Histmag, Onet, GOV (video)


Wampir z Zagłębia (być może Zdzisław Marchwicki)

Urodzony 1927.10.18 w Dąbrowie Górniczej

Wampir z Zagłębia działał w latach 1964 – 1970, dokonując morderstw w Katowicach, Czeladzi, Sosnowcu, Będzinie, Siemianowicach Śląskich i w okolicach tych miejscowości. Łącznie oskarża się go o aż 21 napaści, z których 15 zakończyło się zabójstwem. Na ofiary wybierał wyłącznie kobiety – śledził je, a następnie w miejscu odosobnienia uderzał w głowę od tyłu tępym narzędziem.

Jego ofiary nosiły na sobie ślady działań seksualnych, choć nigdy nie dochodziło do penetracji. Jednej z ofiar wyciął fragment wzgórka łonowego.

Komunistyczna prasa nie informowała opinii publicznej o kolejnych przypadkach zabójstw i napaści. W czasie rządów komunistycznych w opinii publicznej „nic złego się nie działo”. Zabójca mógł więc działać coraz pewniej i dokonywać kolejnych zbrodni. Dopiero w 1966 r. jedenasta ofiara śmiertelna spowodowała, że sprawa Wampira z Zagłębia nabrała tempa. Tą ofiarą była 18-letnia Jolanta Gierek, bratanica Edwarda Gierka, który był wtedy pierwszym sekretarzem KW PZPR.

Pomimo błyskawicznego wszczęcia wszelkich działań w celu zatrzymania Wampira z Zagłębia, ten działał jeszcze do 1970 r., zabijając 4 kolejne osoby.

W 1977 r. aresztowano Zdzisława Marchwickiego, którego obciążono zarzutami za wszystkie ze zbrodni przypisywanych do Wampira z Zagłębia. Marchwicki nie przyznał się do winy, a proces był jedynie poszlakowy. Sprawa ze względu na ówczesny ustrój budzi do dziś wiele kontrowersji i bierze się pod uwagę scenariusz, w którym Marchwicki został jedynie kozłem ofiarnym, ponieważ funkcjonariusze zabiegali o to, żeby zadowolić pierwszego sekretarza „przynosząc mu głowę” osoby odpowiedzialnej za śmierć jego bratanicy. Marchwicki został stracony w Katowicach 26 kwietnia 1977.

Od tamtej pory pojawiło się kilka materiałów dokumentalnych starających się wykazać, że proces był jedynie pokazowy, a Marchwicki nie był winny.

Wikipedia


Stanisław Modzelewski – Wampir z Gałkówka

Urodzony 1929.03.15 w Szczepankowie

Stanisław Modzelewski działał w przebraniu – ubierał się w mundur wojskowy i wyszukiwał swoich ofiar najczęściej w okolicy dworca w Gałkówku. Był wyjątkowo brutalnym zabójcą. W pierwszym przejawie aktywności w latach 1952-1956 zamordował co najmniej 6 kobiet w wieku od 18 do 67 lat. Był sadystą, który zabijał, ponieważ tylko w ten sposób mógł się zaspokoić seksualnie. Znęcał się nad nimi, bił, torturował i śmiertelnie dusił gołymi rękami lub szalikiem. Ich ciała obnażał, wykorzystywał seksualnie – dziś nie wiemy, czy robił to po ich śmierci, czy przed.

Poza zabójstwami Wampir z Gałkówka dokonał też kilku napaści bez tak tragicznego skutku ostatecznego. Jego ofiary przekazały śledczym informacje o mundurze i bliskości dworca PKP. Śledczy sugerując się tymi opisami, stwierdzili, że bez wątpienia chodzi o pracownika PKP.

Dopiero po 10-letniej przerwie i dokonaniu siódmego zabójstwa w 1967 r., tym razem w Warszawie, na 87-letniej kobiecie, światło śledczych padło na Modzelewskiego, którego następnie skojarzono z Wampirem z Gałkówka.

W trakcie procesu przyznał się też do ósmego zabójstwa, jednak ze względu na brak ciała został skazany za 7 z nich, oraz za próbę 4 kolejnych. To wystarczyło, aby wymierzyć mu karę śmierci.

Karę śmierci przez powieszenie wykonano 13 listopada 1969 r. w zakładzie karnym przy ulicy Rakowieckiej w Warszawie

Wikipedia


Kazimierz Polus

Urodzony 1929.09.10 w Poznaniu.

Kazimierz miał wyjątkowo duży popęd seksualny. Pomimo tego, że w 1950 roku ożenił się, to wciąż próbował uwodzić koleżanki żony i zachowywał się w stosunku do nich obscenicznie. Jego żona ze względu na to nazbyt duże zainteresowanie innymi kobietami w końcu go porzuciła, a w 1953 r. Polus przypadkiem odkrył przyczynę tego, że wciąż jest niezaspokojony. Napadł wtedy na mężczyznę, ogłuszył go i okradł, a patrząc na nieprzytomnego, nagle i niespodziewanie poczuł podniecenie. Zrozumiał wtedy, że to kobiety nie zaspokajały jego popędu i postanowił zgwałcić mężczyznę.

Za napaść i gwałt trafił do więzienia na 10 lat, a po siedmiu latach w 1961 r. został skazany znów na 10 lat za czyny lubieżne. Po wyjściu z więzienia przeniósł się do Szczecina, gdzie niedługo później zgwałcił i zamordował 8-latka. Uszło mu to na sucho.

W 1975 r. przeniósł się znów do Poznania i tego samego roku wykorzystał i zamordował tam 17-latka.

W 1982 r. pod Poznaniem, w Plewiskach, doszło do sytuacji, która pozwoliła wskazać Polusa jako winnego zabójstwa. Kilkunastoletni chłopiec, skracając sobie grudniową drogę ze szkoły do domu, natrafił na leżące w zaroślach ludzkie nogi. Zaalarmował swoją matkę, a ta poza leżącymi luźno nogami odkryła jeszcze karton z rękami i głową 21-latka. Młodzieniec w ostatnim czasie kontaktował się z Polusem i poinformował o tym swoich rodziców, więc Ci wskazali na niego śledczym. Polus przyznał się do winy i w trakcie rozmowy ze śledczymi niespodziewanie opowiedział im o dwóch poprzednich zabójstwach.

Kazimierz Polus za 3 zabójstwa został skazany na karę śmierci.

Karę wykonano 15 marca 1985 r. w areszcie śledczym w Poznaniu.

Wikipedia, Geekweek


Bogdan Arnold – Władca Much

Urodzony 17 lutego 1933 w Kaliszu.

Polski Władca Much był alkoholikiem i sadystą, co sprawiło, że pomimo trzech małżeństw nie udało mu się stworzyć rodziny. Pierwszego morderstwa dokonał w 1966 r, kiedy przyprowadził do domu poznaną w barze kobietę. Ta zaproponowała, że zostanie z nim na noc za 500 zł, a on wściekł się, ponieważ myślał, że była to zwyczajna, zainteresowana nim dziewczyna, a nie prostytutka. Wściekł się i kilka razy uderzył ją w głowę młotkiem.

Po zabójstwie wpadł w ciąg alkoholowy. Nie wiedział, jak pozbyć się zwłok, więc część trzymał w wannie z chlorkiem, mniejsze części ciała palił w piecu, a wnętrzności w kawałkach spuszczał do kanalizacji. To, czego nie udało mu się pozbyć, chował w mieszkaniu, między innymi w tapczanie.

Niespełna pół roku później w swoim mieszkaniu zamordował kolejną prostytutkę. W trakcie przesłuchań wyznał, że zrobił to, ponieważ ta odkryła szczątki poprzedniej. Z jej ciałem zrobił to samo, co z poprzednim.

W kolejnych dwóch miesiącach dokonał jeszcze dwóch morderstw na prostytutkach, które przed ich śmiercią wykorzystywał seksualnie przez wiele godzin. Ich ciała pozostawił w mieszkaniu i uciekł z tego miejsca. Dopiero po dwóch kolejnych miesiącach, w 1967 r. jego sąsiedzi zawiadomili służby, ponieważ byli pewni, że Arnold nie żyje – w jego oknie zauważono rój much, a spod drzwi wychodziły larwy. Strażacy, którzy musieli spuścić się z dachu i wybić okno mieszkania, na miejscu odkryli zwłoki kobiet.

Arnold po tygodniu sam stawił się na milicji. Przyznał się do zabójstw i stwierdził ponadto, że jedyne czego żałuje, to że nie zamordował też swojej byłej żony. Został skazany na karę śmierci. Stracono go 16 grudnia 1968 r. w Katowicach.

Wikipedia, Fakty Kaliskie


Kolejny odcinek

Przed nami jeszcze około 20 polskich seryjnych zabójców. Jeśli nie chcesz przegapić kolejnych wpisów, zapisz się na Listę Pionierów Iskier Wiedzy – otrzymasz wiadomości e-mail o nowych wpisach.


Wsparcie – przyśpiesza pracę!

Przygotowanie listy, zapoznanie się ze źródłami, napisanie tego wpisu oraz zrobienie grafik zajęło łącznie około 16 godzin – gdyby ktoś płacił za to minimalną krajową, zarobiłbym niecałe 390 zł, a tymczasem wpis jest za darmo i bez reklam. Jeśli chcesz podziękować, pomyśl o wsparciu powstawania kolejnych wpisów! 🙂 Dzięki!


Zerknij też na:

Lista seryjnych zabójców na Wikipedii [link]
Czerwiński Arkadiusz & Gradoń Kacper — Seryjni mordercy (2001) [link]
Opisać zło. Motyw seryjnego zabójcy w najnowszej europejskiej literaturze kryminalnej [link]


Jeśli widzi błędy lub chcesz dodać coś od siebie, pisz śmiało na kontakt@iskrywiedzy.pl


iskier

Cześć, jestem Iskier! Piszę te teksty w nadziei, że uda mi się założyć firmę, która się z tego utrzyma. Na razie zbieram fundusze, więc jeśli tylko masz ochotę wesprzeć to szlachetne przedsięwzięcie, gorąco zachęcam! :D

2 komentarze

Seryjni zabójcy — wszystko co musisz o nich wiedzieć – Iskry Wiedzy · 18 stycznia, 2024 o 2:05 pm

[…] Przeczytaj kolejny artykuł z tej serii: Polscy seryjni zabójcy, lista pierwszych 10: […]

Seweryn Kłosowski — polski seryjny zabójca – Iskry Wiedzy · 19 stycznia, 2024 o 4:13 am

[…] Zobacz pozostałych polskich seryjnych zabójców: […]

Dodaj komentarz

Avatar placeholder

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *